Terug naar alle blogs

#8 IN LEVENDE LIJVE

Geschreven door Adinda Taelman op 03/04/20

‘We bekijken hoe we volgend najaar het vormingsaanbod ook online zouden kunnen organiseren’. Ik murmel iets in de zin van ‘het is het moment om nieuwe dingen te onderzoeken’. Ik wil niet ouderwets klinken. Maar vanbinnen krimpt mijn hart ineen, het hele lijf komt in opstand. Je zou voor minder, het is mijn instrument. Je kan een violist toch ook niet vragen te spelen zonder viool.

Ik houd ervan gezichten te lezen. De lichte trilling om de mondhoeken: kwetsbaarheid. De vochtige glans in de ogen: ontroering. Lichtjes die aanspringen: vreugde. Het voorhoofd dat frommelt en fronst: denken. Een opflakkering doorheen de hele huid: enthousiasme. De geboorte van een idee. Het eb en vloed van jouw aandacht. Je wenkbrauwen als leestekens.

Uit je stem kom ik ook veel te weten. Daar zijn minder woorden, het is als bij muziek. Het gaat van binnenkant naar binnenkant. Ik beweeg zonder nadenken mee op een melodie, volg een ritme. Die stem heeft een klankkast, zoals een gitaar of een cello. In dit geval een lichaam. Vanuit je hoofd kan je niet zingen, hoogstens maaltafels afdreunen. Vanuit mijn hoofd kan ik niet luisteren, hoogstens discussiëren. Ik heb mijn lichaam nodig om wat je zegt in me op te kunnen nemen en te laten weerklinken. Pas dan kan ik antwoorden.

Met mijn handen. Schouders. Manieren van staan, zitten, bewegen. En dan het ademen nog. Wat als het nu eens niet enkel in de yogales is dat je je adem onbewust afstemt op het ademen van de yogaleraar? En zou het kloppen van harten en het stromen van bloed door die lichamen ook niet voortdurend trillingen veroorzaken? Werken met groepen is ook werken met een energieveld. En als dat in jouw oren zweverig klinkt, is dat maar zo. Volgens mij is het zo aards als wat.

Geen mens ontspringt de dans van de non-verbale communicatie. Jij mag denken dat het over de inhoud gaat, het gaat mij ook om de dans.

Hoe vind je ademruimte? Volg je hart.
Hoe krijg je iets in de vingers? Oefenen, oefenen, oefenen.
Hoe leer je vertrouwen op je buikgevoel? Kom uit je kop. 
Hoe krijg je de neuzen in dezelfde richting? Beweeg de voeten.
Hoe geef je een plan ook handen en voeten? Bewaak het vuur.

Van scherm tot scherm, met Zoom en Hangout. webinars en al die andere tools. In deze tijden is het beter dan niets. Maar laat dit alsjeblieft tijdelijk zijn. Want het is niets vergeleken met de rijke taal van levende lijven.

Als je even diep ademt weet je dat.

Reageren?

Aanmelden voor onze nieuwsbrief

Door je aan te melden voor de nieuwsbrief ga je akkoord met de privacy verklaring