Terug naar alle blogs

#14 NIET ZONDER ELKAAR

Geschreven door Adinda Taelman op 24/04/20

‘Niemand hoeft iets alleen te kunnen, samen kunnen we alles’. Een van mijn geliefde basisprincipes als ik een vormingsaanbod voor bestaande groepen mag verzinnen.

Bij Kwadraet werken we vrij autonoom. Dat lukt me goed, toch zou ik niet graag op m’n eentje werken. Ik voel me beter na overleg met collega’s. Een foto van mij ‘voor’ en ’na’ zou boekdelen spreken. Een efficiëntiemeting ook. Het geheim? Mijn collega’s zijn schatten. Ze vinden het niet erg als ik weer eens een warhoofd heb. Ze geloven in me als ik dat zelf even niet doe. Ik wens iedereen zulke collega’s.

Bij Bind-Kracht leerde ik de term ‘enabling niche’ kennen. Mensen in armoede hebben niet alleen hulp nodig, maar ook plekken waar ze zich welkom voelen, waar ruimte is en tijd voor talent, voor mogelijkheden. Ik denk aan Welzijnsschakels, buurthuizen, organisaties als Victoria Deluxe en Tutti Fratelli. Een soort familie. Een beetje thuis.

Net als de voor anderen scouts, chiro, JNM, sportclub, fanfare, groep vrienden enzovoort. Je mag er zijn wie je bent, doen wat je graag doet. Resultaat: er wordt gespeeld, geoefend, gevierd ... maar ook erg hard geleerd. Ik wens iedereen zulke plekken.

Niet plek, maar plekken. Het is een noodzakelijk meervoud.

Eén is onontbeerlijk. De plek waar je bent begonnen. Waar je welkom was toen je werd geboren, waar er liefde was, en geborgenheid.
Twee is om te koesteren. Dat er iemand is in je leven in wiens armen je kan verdwijnen en dan jezelf weer terugvinden. De plek waar je opnieuw mag beginnen. 
Drie is fijn, maar lang niet genoeg. Dat zijn de plekken waar je kan ontmoeten, ontdekken, leren, delen. We hebben er veel van nodig, levenslang. School, speelplein, buurt, bedrijf, organisatie, dienst, vereniging, vrienden ... Groot, klein. Voor even, voor lang. De plekken die we nu heel hard missen. 

Er is een wereldwijd tekort aan zulke plekken. Zovelen moesten al een goed begin ontberen. Een goed lief is niet iedereen gegeven. En helemaal alarmerend wordt het als je denkt aan al die mensen die in schaarste of nood moeten leven, uitsluiting kennen. Waar is hun plek? 

Er is ook een duizelingwekkende overvloed: er leven op deze aarde bijna 8 miljard mensen, en elk mens zit barstensvol mogelijkheden en talent. Wat een potentieel aan veldwerk, ontdekkingen, verhalen, mogelijke symphonieën en wereldvrede.

Rutger Bregman beschrijft in ‘De meeste mensen deugen’ het effect van verschillende gevangenisregimes. In de Verenigde Staten worden gevangenen als slechte mensen behandeld en zo worden het ook slechte mensen. Velen hervallen. In Scandinavië worden gevangenen als goede mensen behandeld, ze krijgen kansen en respect. Velen reïntegreren.

Hoe zou het zijn als we elk mens welkom zouden heten, elk mens vertrouwen geven dat hij niet eerst moet verdienen? Er is nog een hele weg te gaan naar een veerkrachtige samenleving, een wereldwijde ‘enabling niche’. Want de meesten van ons deugen.

Niets hoeft ons tegen te houden er nu al aan te beginnen.
Namaste, zeggen ze in de yoga. Dat betekent: ‘het goede in mij groet het goede in jou’.

Reageren?

Aanmelden voor onze nieuwsbrief

Door je aan te melden voor de nieuwsbrief ga je akkoord met de privacy verklaring